ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

25.9.16

Μεσσηνίας Χρυσόστομος: Oι προσπάθειες κάποιων για αλλοίωση της ταυτότητας του Έθνους μας,θα πέσουν στο κενό

Ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος, μια από τις πιο ψύχραιμες φωνές μέσα στην ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, απηύθυνε κάλεσμα στην πολιτεία για την έναρξη ενός ειλικρινούς διαλόγου με την Εκκλησία για την Παιδεία και την θρησκευτική εκπαίδευση.

Από την Πύλο που βρέθηκε το Σάββατο υποστήριξε ότι η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας και η κυβέρνηση πρέπει να προσέλθουν σε διάλογο με την Εκκλησία με όρους και προϋποθέσεις και να συζητήσουν για τη δόμηση μιας νέας μορφή Παιδείας σύμφωνη με τα νέα ευρωπαϊκά δεδομένα που θα δώσει μια νέα προοπτική στην πατρίδα μας ως μέλους της Ευρωπαϊκής κοινότητας, χωρίς αυτή η προοπτική να αποβεί σε βάρος της εθνικής μας ταυτότητας και της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

«Το μάθημα των Θρησκευτικών δεν έχει να κάνει μόνο με τη γνώση των θρησκειών, αλλά πάνω από όλα αποτελεί μορφή παιδείας, εκπαίδευσης και συμβάλει στη διαμόρφωση μιας ολοκληρωμένης προσωπικότητας» σημείωσε ο Μητροπολίτης Μεσσηνία υπογραμμίζοντας ότι «μέσα σε ένα πολυπολιτισμικό χώρο πλέον, όπου έχει μετατραπεί η πατρίδα μας οι πάντες πλέον έχουν δικαίωμα να αποκτήσουν τη γνώση όλων των διαστάσεων των θρησκευτικών, των πολιτιστικών και της κληρονομίας μας, αλλά δεν πρέπει αυτή η γνώση να διαβρώσει την πολιτιστική κληρονομιά της πατρίδας μας».
Διαβάστε περισσότερα...

« Προσβλητική η παντελής απουσία κυβερνητικής εκπροσώπησης από τον εορτασμό της Παναγίας Μυρτιδιώτισσας»

ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΑΙΣΘΗΜΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ !!
Αλγεινή εντύπωση προκαλεί η παντελής απουσία από τον εορτασμό της Πολιούχου της Πύλου Παναγίας Μυρτιδιώτισσας βουλευτών στελεχών της Κυβέρνησης ακόμα και δημοτικών παραγόντων που πρόσκεινται στο ΣΥΡΙΖΑ

Η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ  και οι τοπικοί βουλευτές δεν αισθάνθηκαν  την υποχρέωση να τιμήσουν με την παρουσία τους τον εορτασμό της Πολιούχου της Πύλου πιθανόν νοιώθοντας απέχθεια πρός τα θρησκευτικά αισθήματα του λαού μας κινούμενοι στην γραμμή Φίλη
Δικαίως ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας κος Χρυσόστομος σε ένα πύρινο λόγο τόνισε ότι οι  προσπάθειες κάποιων για αλλοίωση της ταυτότητας του Έθνους μας,θα πέσουν στο κενό και  ότι " η θρησκευτική συνείδηση των Ελλήνων δεν κινδυνεύει από κανέναν, ούτε μπορεί να υπονομευθεί 

Β.Μ
Διαβάστε περισσότερα...

ΜΕ ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΕΙΑ Η ΠΥΛΟΣ ΓΙΟΡΤΑΣΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΟΥΧΟ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΥΡΤΙΔΙΩΤΙΣΣΑ

Την Πολιούχο τους Παναγιά Μυρτιδιώτισσα γιόρτασαν σήμερα το πρωί με φανερή συγκίνηση οι κάτοικοι της Πύλου.
 
 Στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου τελέσθηκε Αρχιερατική Θεία Λειτουργία από τον Σεβασμιώτο Μητροπολίτη Λεοντοπόλεως κ. Γαβριήλ, συλλειτουργούντων του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Μοζαμβίκης κ. Χρυσοστόμου και του Επιχωρίου Μητροπολίτη Μεσσηνίας κ. Χρυσοστόμου.

Ο εορτασμός ξεκίνησε από το απόγευμα της Παρασκευής με την Ακολουθία του Πανηγυρικού Εσπερινού, ενώ σήμερα το πρωί τελέσθηκε η Πανηγυρική Θεία Λειτουργία, μετά από την οποία
πραγματοποιήθηκε η καθιερωμένη περιφορά της Ιερής Εικόνας στους κεντρικούς δρόμους της πόλης, με τη συνοδεία της Δημοτικής Φιλαρμονικής Ορχήστρας Πύλου- Νέστορος, της Μπάντας του Λιμενικού Σώματος και των σχολείων της περιοχής.

 Ο Δήμαρχος Πύλου-Νέστορος ευχήθηκε σε όλο τον κόσμο υγεία και ευτυχία και δήλωσε: «Παρά τις δυσκολίες που περνάει ο ελληνικός λαός, η ελπίδα του για ένα καλύτερο αύριο δε θα σβήσει, και αυτό γιατί η πίστη μας στο Θεό παραμένει ακλόνητη.

Είναι χρέος μας λοιπόν να κρατήσουμε ζωντανή την παράδοσή μας, τη θρησκεία μας και τον πολιτισμό μας».

 Στον εορτασμό παρευρέθησαν μεταξύ άλλων η Αντιπεριφερειάρχης Μεσσηνίας κ. Ελένη Αλιφέρη, ο Αντιπεριφερειάρχης Πελοποννήσου κ. Περικλής Μαντάς, η Περιφερειακός Σύμβουλος Μεσσηνίας κ. Αντωνία Μπούζα, τα μέλη της Δημοτικής Αρχής, Εκπρόσωποι των Ενόπλων Δυνάμεων, ο Εκπρόσωπος του Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Αρχιπλοίαρχος κ. Δημοσθένης Παπαλεωνάρδος, ο τέως Υπουργός κ. Γιάννης Λαμπρόπουλος, ο Πρόεδρος των Στρατιωτικών Δικαστικών της Χώρας κ. Νικόλαος Μακρής, ο Επίτιμος Α. Υπαρχηγός του Λιμενικού Σώματος κ. Πελοπίδας Αγγελόπουλος, ο Στρατηγός Ε.Α. κ. Βασίλης Πανταζόπουλος, οι πολιτευτές κ. Λεωνίδας Φιλιππόπουλος, κ. Μίλτος Χρυσομάλλης και πλήθος κόσμου.


Διαβάστε περισσότερα...

8.9.16

Η φύση δεν εκδικείται, εμείς ασελγούμε σε αυτήν !

Μετά την καταστροφή στη Μεσσηνία  έσπευσαν τα μέσα ενημέρωσης να δώσουν τίτλους:"η φύση σκοτώνει", "η φύση εκδικείται", "το φονικό κύμα" κοκ.


  Όμως η Φύση ούτε εκδικείται, ούτε σκοτώνει... απλά λειτουργεί. 


 Φύση λειτουργεί χωρίς να έχει στο "νού" της τον άνθρωπο, δεν υπακούει στις ανόητες υπερβολές μας.


Τι πιο λογικό από το να συμβαίνουν τέτοιες καταστροφές, όταν αψηφούμε βασικούς κανόνες της φύσης ;


Κανένας δεν αμφισβητεί ότι τα καιρικά φαινόμενα που έπληξαν την Μεσσηνία και ειδικότερα την Καλαμάτα ήταν έντονα και τα ύψη βροχής πρωτοφανή για την περιοχή

Κανένας όμως δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι εάν υπήρχαν τα απαραίτητα έργα υποδομής ότι θα γινόταν αυτός ο χαλασμός

Λέγοντας έργα υποδομής εννοούμε σύγχρονους αγωγούς ομβρίων καθαρισμένα ρέματα καθαρισμένα φρεάτια μέτρα προστασίας από τα έργα του Περιμετρικού  για να καταλήγουν τα νερά γρήγορα και ασφαλή για την πόλη στην θάλασσα

Δείτε που σημειώθηκαν οι μεγάλες καταστροφές στην πόλη της Καλαμάτας 

Οι συνοικίες που γειτνιάζουν με τα έργα του περιμετρικού δέχθηκαν εκατομμύρια τόνους λάσπης γιατί κανένας δεν είχε προβλέψει το πιθανό σενάριο μιας καταστροφικής καταιγίδας  και το αποτέλεσμα το ζούμε όλοι μας

Κανένας  δεν προέβλεψε στην κατασκευή του υπερυψωμένου σύγχρονου αυτοκινητόδρομου   Καλαμάτας – Τρίπολης την διοχέτευση με ασφάλεια  των νερών που μαθηματικά θα λίμναζαν αφού καταργήθηκαν πολλοί δίοδοι διαφυγής στην θάλασσα

Κανένας δεν προέβλεψε ότι η μετατροπή ρεμάτων  σε οικόπεδα και δρόμους ότι κάποτε θα είχε και το αντίστοιχο αντίτιμο

Τελικά, μάλλον ο άνθρωπος σκοτώνει τη φύση και συνεπώς τον εαυτό του...

B.M
Διαβάστε περισσότερα...

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ – Δεν έχει ξανασυμβεί στα τελευταία 70 χρόνια !!!

Σύμφωνα με μαρτυρίες ηλικιωμένων κατοίκων  της Μεταμόρφωσης  το  «σπάσιμο » των πηγών της Σέκλιζας και Κεφαλάρι Μανιακίου  αρχές Σεπτεμβρίου ΔΕΝ  έχει ξανασυμβεί τα τελευταία 70 χρόνια 

Η συνήθης εποχή που έκαναν την εμφάνιση τους τα νερά και των δύο πηγών ήταν περίπου στα τέλη Νοεμβρίου έως τα  μέσα Δεκεμβρίου

Οι καταιγίδες που σάρωσαν την περιοχή αλλά και ολόκληρη την Μεσσηνία είχαν τόσο μεγάλα
ύψη βροχής που μας οδήγησαν σε αυτό το πρωτόγνωρο για την εποχή φαινόμενο

Δειτε φωτό 

Διαβάστε περισσότερα...

7.9.16

Βίος και πολιτεία του ταγματασφαλίτη Βαγγέλη Μαγγανά

Ο Βαγγέλης Μαγγανάς, γεννήθηκε στα Κρεμμύδια της επαρχίας Πυλίας στη Μεσσηνία και πριν τον πόλεμο ήταν αμαξάς.
 Κατά τη διάρκεια της Κατοχής εντάχθηκε στα Τάγματα Ασφαλείας της Μεσσηνίας με το βαθμό του ανθυπολοχαγού και μάλιστα συνελήφθη από τις δυνάμεις του ΕΛΑΣ τον Σεπτέμβριο του 1944. 
Σχετικά με το πώς γλύτωσε την εκτέλεση υπάρχουν διάφορες εκδοχές: ο ίδιος ισχυριζόταν ότι ανασύρθηκε μέσα από την πηγάδα του Μελιγαλά, όπου τον έριξαν οι αντάρτες ενώ αριστερές πηγές αναφέρουν πως γλίτωσε στην Καλαμάτα ικετεύοντας γονυπετής για τη ζωή του. 
Είναι πιθανό και οι δύο εκδοχές να απέχουν από την πραγματικότητα.
Λίγο μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας, επανεμφανίστηκε ως αρχηγός ένοπλης φασιστικής ομάδας και συγκρούστηκε, τον Οκτώβριο του 1945, με αντάρτες στη Μεσσηνία. Παράλληλα, κατηγορήθηκε για αρκετά εγκλήματα ενώ, σύμφωνα με δημοσίευμα του Ριζοσπάστη συνελήφθη στα τέλη του 1945 (καθώς είχε καταδικαστεί ερήμην σε ισόβια) αλλά την επόμενη μέρα “δραπέτευσε” προφανώς με τη βοήθεια της χωροφυλακής.
Το “ανδραγάθημα” όμως που τον έκανε ευρύτερα γνωστό σε ολόκληρο το πανελλήνιο, ήταν η εισβολή του στην Καλαμάτα στις 20 Ιανουαρίου του 1946. 
Η Καλαμάτα αλλά και η μεσσηνιακή ύπαιθρος, κατά την περίοδο της Κατοχής, είχαν βαφτεί στο αίμα, γεγονός που οφειλόταν αφενός στη δράση των στρατευμάτων Κατοχής και των Ταγμάτων Ασφαλείας και αφετέρου στα σκηνικά που διαδραματίστηκαν μετά την επικράτηση του ΕΛΑΣ στην πόλη και στην ευρύτερη περοχή. 
Τα πνεύματα δεν ηρέμησαν ούτε μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας, καθώς διάφοροι συγγενείς θυμάτων αλλά και πρώην Ταγματασφαλίτες, βρήκαν την ευκαιρία που έψαχναν για αντεκδίκηση.
Τα πράγματα οξύνθηκαν έπειτα από μια αλυσίδα γεγονότων που είχαν ως αποτέλεσμα, την εισβολή μιας δύναμης περίπου 1000 ατόμων στην Καλαμάτα , με αρχηγό τον Μαγγανά. Αρχικά κατέλαβαν το αστυνομικό τμήμα, απελευθέρωσαν συλληφθέντες δοσίλογους και ταγματασφαλίτες και αιχμαλώτισαν εκατό περίπου κομμουνιστές, παίρνοντάς τους στο βουνό ως ομήρους. 
Στην Καλαμάτα κατέφθασαν τμήματα του στρατού και κηρύχθηκε στρατιωτικός νόμος σε Μεσσηνία και Λακωνία, αναγκάζοντας τους ενόπλους να ελευθερώσουν τους αιχμαλώτους και να διασκορπιστούν στη μεσσηνιακή ύπαιθρο.
Μετά τα γεγονότα της Καλαμάτας, ο Μαγγανάς επικηρύχτηκε από το ελληνικό κράτος και στις 27 Φεβρουαρίου του 1946 καταδικάστηκε και πάλι ερήμην, αυτή τη φορά εις θάνατον. Τελικά συνελήφθη και στη νέα δίκη που ακολούθησε αθωώθηκε πανηγυρικά, όπως και σε τρίτη δίκη, που έγινε λίγο μετά, αφού οι μάρτυρες κατηγορίας φοβήθηκαν να προσέλθουν στο δικαστήριο, ενώ την αίθουσα του δικαστηρίου κατέκλυζαν οι 200 υποστηρικτές του. Κατά τη διάρκεια των δικών του, ο Μαγγανάς τύγχανε της αμέριστης συμπαράστασης της οργάνωσης Χ.
Αργότερα, ξανασυνελήφθη στην προσπάθειά του να εισέλθει για μία ακόμη φορά στην Καλαμάτα. 
Φυλακίστηκε για λίγους μήνες. 
Φημολογείται ότι σκοτώθηκε το 1966, σε τροχαίο στο δρόμο Πύλου-Καλαμάτας, στην στροφή για το χωριό Χαραυγή  στο ίδιο σημείο όπου θρυλείται πως κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου είχε βιάσει και σκοτώσει μια νεαρή δασκάλα επιβάτιδα λεωφορείου της γραμμής Πύλου –Καλαμάτας την οποία είχε κατεβάσει βίαιως από αυτό
Η μοτοσυκλέτα ΄με καλάθι που οδηγούσε ανετράπη στον γκρεμό και τον καταπλάκωσε .

Μαρτυρία από το χωριό Κρεμμύδια 

Είμαι από Κρεμμύδια Πυλίας, το χωριό του Μαγγανά στο οποίο ουδεμίας εκτίμησης χαίρει. Ηταν ένα αιμοβόρο αμόρφωτο και σκληρό κτήνος. 
Ψέμα ότι του σκότωσαν την οικογένεια, που άλλωστε δεν είχε τότε. 
Αργότερα παντρεύτηκε με τη βία τη σύζυγό του που δεν τον άντεχε. 
Η κόρη του ζεί μιά χαρά ακόμη και δεν τον νοσταλγεί καθόλου. 
Ξεκίνησε στα Τάγματα Ασφαλείας του Παπαδόγγονα (που ιδρύθηκαν από τους Γερμανούς) και πολεμούσε με τη συμμορία του αποτελούμενη από κατακάθια της κοινωνίας, μόνο γιά το χρήμα. 
Συνελήφθη σύντομα από το ΕΑΜ της περιοχής και προσήχθη στο λαϊκό δικαστήριο του χωριού του, που ήταν ΕΑΜοκρατούμενο. 
Εκεί του χάρισαν τη ζωή (αφού ακόμα δεν είχε κάνει τα μεγάλα εγκλήματα που αργότερα έκανε). 
Παρενέβη ο παλιός του συνάδελφος (αγωγιάτης ΕΑΜίτης που τον είχε παρέα στη δουλειά) και λέγοντας "Αφού δεν έχει βάψει τα χέρια του στο αίμα ας πάει στο σπίτι και στα χωράφια του" τον γλύτωσε.
Υποσχέθηκε να κοιτάει τη δουλειά του αλλά αμέσως μετά εξαφανίστηκε γιά να κάνει όσα αποτρόπαια έκανε. Σκότωνε κυρίως άμαχους και γυναίκες - τόση ήταν η ανδρεία του. Ο ίδιος έλεγε "Εχω φάει πάνω από 2000 με το χέρι μου". Στα μέρη του δεν ξαναπάτησε παρά ελάχιστα. Ισως το μόνο υπέρ του ήταν ότι δεν σκότωσε από αντεκδίκηση κανέναν στο χωριό του, άλλωστε και οι αντίπαλοί του δεν σκότωσαν ποτέ κανέναν από αντεκδίκηση. Είναι μοναδικό φαινόμενο στην ιστορία του εμφυλίου ότι σ' αυτό το χωριό δεν σκοτώθηκε κανένας (πλην του γραμματέα του ΚΚΕ). 
Στο Μελιγαλά δεν πάτησε το πόδι του γι αυτό και γλύτωσε. 
Συνελήφθη κριμένος σε μιά γράνα στη Θουρία (6 χλμ από την Καλαμάτα και δεκάδες από το Μελιγαλά). Κλείστηκε στη φυλακή στην Καλαμάτα με άλλους δεκάδες χίτες.
 Παραδόθηκε από τον ΕΛΑΣ στην αστυνομία, από εκεί στους εγγλέζους και από εκεί στην ελευθερία (την ασυδοσία να συνεχίσει να σκοτώνει Ελληνες).
 Μετά τη φυγή των Γερμανών, άλλαξε αφεντικά, υπηρέτησε τους Εγγλέζους, πάλι γιά τις λίρες. 
Στο τέλος έκανε τέτοια εγκλήματα που κι αυτοί τον συνέλαβαν και τον παρόπλισαν γιατί τους δυσφήμιζε. 
(Επερωτήσεις για τα εγκλήματά του κοσμούν τα πρακτικά του αγγλικού κοινοβουλίου.) 
Εκανε τρία χρόνια φυλακή. 
Με την επιστροφή του στο χωριό του φύτεψε το Μαγγγλαβά χασίσι που φύλαγαν τα παλικάρια του. 
Αυτή ήταν η προσφορά του στην ελληνική νεολαία.
 Το 1963 εθεάθη στην προεκλογική συγκέντρωση του Γεωργίου Παπανδρέου στην Καλαμάτα και υπήρξε άτυπος κομματάρχης του. Προφανώς σαν ένδειξη διαμαρτυρίας στους "δικούς του" φιλοβασιλικούς που έφτασαν να τον συλλάβουν και φυλακίσουν. Σκοτώθηκε το 1965(?) στις στροφές του δρόμου Καλαμάτας - Πύλου κοντά στη Χαραυγή (Γκρούστεσι). 
Η μοτοσυκλέτα με καλάθι που οδηγούσε ανετράπη και τον καταπλάκωσε. 
Πέθανε από ασφυξία καθώς η βενζίνη έσταζε στη μύτη του και δεν μπορούσε να ξεφύγει. 
Διαβάστε περισσότερα...

3.9.16

ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟ – « ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟ» ! Του έκλεψαν 15 τόνους ξύλα ελιάς !!!!

ΓΙΑ ΑΣΤΥΝΟΜΕΥΣΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΦΥΣΙΚΑ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΛΟΓΟΣ !!!
 
Είναι πραγματικά να μη σου τύχει… 
 
Να μαζεύεις κομμένα ξύλα ελιάς όλο το χρόνο   για να τα χρησιμοποιήσεις τον χειμώνα για θέρμανση  και όταν πηγαίνεις να τα μεταφέρεις από το κτήμα σου να έχουν ….κάνει φτερά
Ο λόγος για έναν 65χρονο στο Βλαχόπουλο του Δήμου  Πύλου-Νέστορος , που πηγαίνοντας τέλος  Αυγούστου να δει το  κτήμα του με ελιές  στην θέση «Γόνατα» σε τι κατάσταση βρίσκεται, και να μεταφέρει στην οικία του τα ξύλα ελιάς  περίπου στα 15 τόνους που μάζευε με πολύ κόπο και έξοδα έμεινε άφωνος.
Τα ξύλα είχαν κάνει ….φτερά
Ο άτυχος  65χρονος έμεινε χωρίς τα ξύλα που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει στο τζάκι του όλο τον  χειμώνα και τώρα είναι υποχρεωμένος να αρχίσει πάλι την ....συγκομιδή 
Διαβάστε περισσότερα...

1.9.16

ΦΩΤΟ - Θα τα δούμε όλα σε αυτό το χωριό !!!

Η ΑΤΙΜΩΡΗΣΙΑ ΓΕΝΝΑ ΠΑΝΤΑ ΝΕΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ !!!

Μετά τους εμπρησμούς  που  καταστρέφουν τις περιουσίες μας  χρόνια τώρα με άγνωστους δράστες, κλοπές ελαιοπάνων , κλοπές λιπασμάτων , καταστροφή αρδευτικών συστημάτων εμπρησμούς αυτοκινήτων κλπ πρό δύο ημερών περάσαμε σε νέες μορφές δράσης των άγνωστων δραστών που η παντελής έλλειψη αστυνόμευσης τους έχει κάνει αδίστακτους 
Με πρωτοφανή θρασύτητα πιθανόν βραδινές ώρες κατάστρεψαν  ολοσχερώς  (ξεκόλλωσαν ) τις ντομάτες  που είχε φυτέψει πρό ολίγων εβδομάδων για την χειμερινή περίοδο ,ενός νέου παιδιού που πήρε την απόφαση να μείνει στο χωριό και να ασχοληθεί με τις αγροτικές καλλιέργειες 
Εμείς από την πλευρά μας να προσθέσουμε ‘ότι από την στιγμή που στην  Μεταμόρφωση η αστυνόμευση είναι άγνωστη λέξη ας οπλισθούν οι κάτοικοι με υπομονή και ας λάβουν μέτρα αυτοπροστασίας 
Δυστυχώς ΔΕΝ υπάρχει άλλη λύση 

Διαβάστε περισσότερα...

28.8.16

ΒΟΜΒΑ - ΕΞΑΠΑΤΗΣΑΝ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΑΓΡΟΤΕΣ !!!


ΦΟΡΟΣ ΣΤΟ ΝΕΡΟ ΑΡΔΕΥΣΗΣ !!!

«Απάτη με τις ευλογίες του κράτους», κρυβόταν πίσω από την «υποχρέωση» όλων των παραγωγών αγροτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων να δηλώνουν γεωτρήσεις, πηγάδια, ακόμα και ποταμάκια από τα οποία έπαιρναν νερό.

Αφού τώρα έρχεται η "βόμβα" για... την επιβολή «περιβαλλοντικού τέλους» που «επιβάλλει η κοινοτική νομοθεσία για όλες τις χρήσεις νερού»... 
 
Μέχρι τώρα όμως, τα τελευταία χρόνια, οι αρμόδιες υπηρεσίες των κατά τόπους Περιφερειών της χώρας δεν ενημέρωναν τους παραγωγούς για μία τέτοια «υποχρέωση», αλλά αντίθετα τους έλεγαν «δηλώστε το νερό που χρησιμοποιείτε. Μη βάζετε κάτι κακό με το νου σας. Είναι απλά για να υπάρξει ένα εθνικό σχέδιο νερού»!
Πιο αναλυτικά, η σημερινή κυβέρνηση έρχεται να "πείσει" εκ των υστέρων τον αγροτοκτηνοτροφικό κόσμο ότι η κοινοτική νομοθεσία είναι εκείνη που επιβάλλει «περιβαλλοντικό τέλος» για όλες τις χρήσεις νερού και ως εκ τούτου δε θα μπορούσε να γίνει αλλιώς για την άρδευση. Και ότι, μετά τη νομιμοποίηση των γεωτρήσεων, μέσα από την καταγραφή τους, ήταν σχεδόν νομοτελειακό ότι θα έλθει και η επιβολή ενός «τέλους», δηλαδή ένα ποσό ανά γεώτρηση ή ανά στρέμμα σε όλες τις αγροτικές εκμεταλλεύσεις, ανάλογα με το τι είδους νερό χρησιμοποιούνε...
Αν δηλαδή το νερό έρχεται από ανοιχτά κανάλια άρδευσης ή από ιδιόκτητες γεωτρήσεις.
«Κατάπτυστο σχέδιο»
Ως «κατάπτυστο» χαρακτηρίζεται από την πλευρά των αγροτών το σχέδιο αυτό.
Πρόκειται για ένα σχέδιο Κοινής Υπουργικής Απόφασης, που μπήκε σε διαβούλευση μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου, από τον αναπληρωτή υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Γιάννη Τσιρώνη, βάσει του οποίου θεσμοθετείται η κοστολόγηση και επιβάλλεται στη συνέχεια η τιμολόγηση όλων των υπηρεσιών ύδατος, ανάλογα με τη χρήση.
Σύμφωνα με το σχέδιο της εν λόγω ΚΥΑ, οι πάροχοι υπηρεσιών ύδατος, όπως οι ΓΟΕΒ, ΤΟΕΒ, κ.ά., θα προβαίνουν στην είσπραξη του περιβαλλοντικού τέλους από τους τελικούς χρήστες.
Το ποσό των εισπραχθέντων περιβαλλοντικών τελών αποδίδεται από τους παρόχους υπέρ του Πράσινου Ταμείου, σε Ειδικό Λογαριασμό.
Απ' το ανωτέρω ποσό, το 2,5% παρακρατείται από τους παρόχους, για ίδιο λογαριασμό, με εξαίρεση τις πολυμετοχικές Επιχειρήσεις Ύδρευσης-Αποχέτευσης που είναι «εισηγμένες» στο Χρηματιστήριο, όπως η ΕΥΔΑΠ και η ΕΥΑΘ, έναντι του κόστους παροχής των σχετικών υπηρεσιών.
Μεταξύ άλλων στο σχέδιο της απόφασης τονίζεται πως το σταθερό τέλος εφαρμόζεται στην άρδευση ανά στρέμμα καλλιέργειας.
Τα μεταβλητά τέλη ανά κυβικό μέτρο εφαρμόζονται στους χρήστες, ανάλογα με τη μετρηθείσα ποσότητα του ύδατος για αγροτική χρήση που καταναλώθηκε.
Παράλληλα, στα μεταβλητά τέλη περιλαμβάνεται και το περιβαλλοντικό τέλος.
Κανόνες τιμολόγησης
Σε άλλο σημείο της ΚΥΑ  αναφέρονται και οι... «γενικοί κανόνες τιμολόγησης χρήσεων ύδατος εκτός οργανωμένων συλλογικών δικτύων».
Συγκεκριμένα:
«Η τιμολόγηση των χρήσεων ύδατος εκτός οργανωμένων συλλογικών δικτύων είναι αναλογική με την κατανάλωση ύδατος κάθε χρήστη (χρέωση ανά κυβικό μέτρο). Σε περιπτώσεις ύδατος αγροτικής χρήσης, όπου δεν είναι εφικτή η καταμέτρησή του, η οικεία Διεύθυνση Υδάτων της Αποκεντρωμένης Διοίκησης, σε συνεργασία με τον οικείο ΟΤΑ Α' βαθμού, εκτιμά την ποσότητα του ύδατος αγροτικής χρήσης, σύμφωνα με τις σχετικές προβλέψεις της κείμενης νομοθεσίας, κατά χρόνο χρήσης του ύδατος, ανάλογα με τα διαθέσιμα στοιχεία, όπως τα στοιχεία του Δελτίου Γεωργοτεχνικών και Γεωργοοικονομικών Στοιχείων Νο 1α για την περίπτωση των εγκαταστάσεων που είναι ηλεκτροδοτημένες με αγροτικό τιμολόγιο».
Κατά τα λοιπά, η ΚΥΑ του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝ.ΕΛ. καταλήγει με την υποτιθέμενη κρατική υποχρέωση (που πολύ θα θέλαμε να μάθουμε πότε τηρήθηκε και πού), να αντιμετωπίζει το νερό ως κοινωνικό αγαθό, με ιδιαίτερη φροντίδα των κοινωνικά ευπαθών ομάδων του πληθυσμού. Να λαμβάνει μέτρα συνεχούς παρακολούθησης και σταδιακής βελτίωσης των υπηρεσιών ύδατος προς το κοινωνικό συμφέρον...
 «Έχουν στόχο να πάψει η Ελλάδα να παράγει»
 «Είναι μια πατέντα για να ξεζουμίσουν τον αγροτικό κόσμο. Ένας τρόπος είναι αυτός. Είναι καθαρή απάτη. Ακόμα και η ανανέωση της άδειας των γεωτρήσεων και των πηγαδιών, χωρίς ο ιδιοκτήτης τους να έχει κάνει κάποια περαιτέρω εργασία, είναι κάτι που δε γίνεται πουθενά αλλού, σε κανέναν άλλο τομέα.
Είναι μια εφεύρεση μόνο και μόνο για να παίρνουν χρήματα»...
Ενδεχομένως να υπάρχουν και άνωθεν εντολές από τις πολυεθνικές .
Διότι βρίσκουν προϊόντα από τρίτες χώρες φτηνά. Και θέλουν να ταΐζουν με τα προϊόντα αυτά τον καταναλωτή, χωρίς να τους ενδιαφέρει τίποτε άλλο πέρα από το κόστος»...
Υπάρχουν τα παραδείγματα με τις εισαγωγές του τυνησιακού ελαιολάδου, τη νομιμοποίηση με Ονομασία Προέλευσης της φέτας στη Νότια Αφρική, την επιβολή του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στο κρασί κ.ά.
Διαβάστε περισσότερα...

23.8.16

«Καταπάτηση του καταστρώματος στο εθνικό και επαρχιακό οδικό δίκτυο της Μεσσηνίας»

Η Διεύθυνση Τεχνικών Έργων της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας της Περιφέρειας Πελοποννήσου, με έγγραφό της προς όλους τους Δήμους της Μεσσηνίας, κάνει αναφορά σε «καταπάτηση του καταστρώματος στο εθνικό και επαρχιακό οδικό δίκτυο της Μεσσηνίας».
Στο έγγραφο αναφέρεται πως «έχει παρατηρηθεί, όταν περιφράσσονται ιδιοκτησίες (οικόπεδα) με πρόσωπο στο επαρχιακό ή εθνικό οδικό δίκτυο και δεν υπάρχουν απαλλοτριώσεις, να κατασκευάζεται η περίφραξη δίπλα ακριβώς από τον ασφαλτοτάπητα. 
Η προαναφερόμενη ενέργεια είναι αυθαίρετη, διότι στο Ελληνικό Δημόσιο δεν ανήκει μόνο η επιφάνεια που καταλαμβάνει ο ασφαλτοτάπητας, αλλά η επιφάνεια που ορίζει το «εύρος κατάληψης της οδού».
Σύμφωνα με το νόμο, οι τοίχοι περιβόλου ή φράχτες επιτρέπεται να έχουν την εξωτερική τους παρειά σε απόσταση 0,50 μέτρων από το όριο της οδού, όπως αυτό προσδιορίζεται από το νόμο σε περιπτώσεις μη ύπαρξης απαλλοτριώσεων.
Με το ανωτέρω έγγραφο, παρακαλούνται οι Πολεοδομίες να επιβάλουν τις διατάξεις αυτές σε όποιους περιφράσσουν ιδιοκτησίες που έχουν πρόσωπο σε επαρχιακό ή εθνικό δρόμο και οι Δήμοι να συνιστούν την τήρησή τους στους πολίτες και σε τυχόν μη συμμόρφωσή τους να το αναφέρουν στη Διεύθυνση Τεχνικών Έργων της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας.
Διαβάστε περισσότερα...

22.8.16

ΔΙΗΓΗΜΑ - Ο δάσκαλος

Του Παναγιώτη Αντωνόπουλου

          Με κούρευε με τη μηχανή όταν γνωριστήκαμε. Άσχημος, με μαλλί μαύρο και αγκαθωτό σαν του αχινού, κεφάλι μεγάλο και χοντρός, έμοιαζε με θρεμμένο χοίρο. Μ’  έκανε γουλί,  τράβηξε  το δεξί  αυτί μου, γέλασε και μ’ έστειλε να καθίσω στο τελευταίο θρανίο.
           Στην αίθουσα όταν σμίξαμε τις ματιές μας, σάλταρε πάνω μου και με τη φωνή του μπάσα και υψωμένη, μου είπε:
          --- Να το πετάξεις αυτό το κόκκινο κασκόλ που φοράς, γιατί δε μου χτυπάει καλά στο μάτι! Το γαλάζιο είναι το εθνικό μας χρώμα κι αυτό να προτιμάς!
          Έφυγε από κοντά μου αφού γέλασε σαρκαστικά, πήγε στον πίνακα, πήρε μια κιμωλία κι έγραψε: << Είσαστε Ελληνόπουλα, να αγαπάτε το γαλάζιο χρώμα της σημαίας μας, το γαλάζιο τ’ ουρανού και της θάλασσάς  μας  και να έχετε και τη συνείδησή σας γαλάζια! >> Βρέθηκε ύστερα μ’ ένα σάλτο στην έδρα, πήρε το βιβλίο των θρησκευτικών και άρχισε να μας απαγγέλλει το << Πάτερ ημών >>.
         Το βράδυ στο σπίτι στριφογύριζα άυπνος στο κρεβάτι, με την καρδιά μου να βράζει από θυμό. Το πήρε χαμπάρι ο πατέρας μου, πλησίασε στη στρωμνή μου και με ρώτησε ευθέως και σοβαρά:
          --- Τι έχεις. λεβέντη μου;  Τι σου συμβαίνει και βαλαντώνεις στη στενοχώρια;  Πες  το μου να ξαλαφρώσεις! Γεννήτοράς σου είμαι μη με ντρέπεσαι!
          Αναποφάσιστος, κράτησα σιγή ιχθύος να περάσει λίγος χρόνος να βρω το θάρρος μου και να ξεστομίσω το λόγο που μ’ έπνιγε όταν θα με ξαναρωτούσε.
         --- Το βλέπω, θέλεις να μου μιλήσεις! επέμενε. Είναι σοβαρό;
         Θάρρεψα, ζορίστηκα, επί τέλους μίλησα:
         --- Ο δάσκαλος δεν είναι Έλληνας! ψιθύρισα.
         Το μάτι του έγινε θολό, οι κόρες του πηγαινοέρχονταν στις κόγχες σαν σταγόνες.
         --- Τι είναι τότε;
        --- Ξέρω κι εγώ; Σωβινιστής, ιεροεξεταστής, μαφιόζος, εξτρεμιστής, άνθρωπος του σκότους.  Δε μ’ αρέσει!
        --- Και πού το κατάλαβες;
        --- Δεν  του χτυπάει καλά στο μάτι, λέει, το κόκκινο χρώμα αλλά το γαλάζιο. Και η συνείδησή μας, λέει, πρέπει να είναι κι αυτή γαλάζια! Τι θέλει να πει;
        --- Πολλά! Άστα όμως για αργότερα. Είσαι μικρός ακόμη.
        --- Και τα μαθήματα δε μας τα λέει καλά να τα χωνέψουμε. Τα ζυμώνει πολύ στο στόμα και ψωμί δε βγάζει. Κάτι άλλο πρέπει να είναι και όχι δάσκαλος!
       --- Για κράτα τ’ αυτιά σου τεντωμένα, τα μάτια σου ανοιχτά και γράφε στο δεφτέρι σου όλα τα στραβά που περισυλλέγεις. Έτσι όταν χρειαστεί τον  κολλάμε στον τοίχο.
       Πέρασε ο καιρός, ο δάσκαλος συνέχιζε το ίδιο τροπάρι. Μας έκανε κηρύγματα εθνικοφροσύνης, μας ζητούσε να αποστηθίζουμε ποιήματα, να κρατάμε τετράδιο με προσευχές, να μαθαίνουμε απέξω κι ανακατωτά τα άμφια του  κλήρου. Βρυχιόταν, κοκκίνιζε, έτρεμε όταν δεν τα ξέραμε και με ταχύτητα ριπής όπλου μάλιχερ, εκφωνούσε:
        --- Σάκος, ωμοφόριο, μανδύας, μίτρα, εγκόλπιο, ποιμαντορική ράβδος, σταυρός, επιρριπτάριο!   
        Ξεχνούσε κάποια, τα θυμόταν, ξαναρχινούσε:
        --- Α, ναι, παρέλειψα και κάποια! Είναι ακόμη το στιχάριο, τα επιμανίκια, η ζώνη  με το επιγονάτιο, τα οποία έχουν και ο διάκονος και ο πρεσβύτερος.
       Μια μέρα στο μάθημα της ιστορίας πήγε στον πίνακα, πήρε μια κιμωλία στο χέρι, την κράτησε σφιχτά στα δάχτυλα, την έτριψε μέχρι να γίνει σκόνη και ρώτησε ένα μαθητή:
       --- Για λέγε εσύ << Θουκυδίδη>>, τι είναι ο Παρθενώνας;
       Ο << Θουκυδίδης >> μαθητής του άριστα, άρχισε να εκφράζετε απνευστί, αυτολεξεί και γρήγορα:
       --- Ο Παρθενώνας είναι ο ναός της θεάς Αθηνάς στην Ακρόπολη της Αθήνας…
        Τον σταμάτησε απλώνοντας το χέρι του σαν τροχονόμος και πήρε το λόγο για να πει:
        --- Τα λες λαϊκά, τα θέλουμε ακαδημαϊκά, εθνικά και πατριωτικά. Ακούστε. Ο Παρθενώνας είναι περίτεχνος ναός, χτισμένος προς τιμήν της  θεάς Αθηνάς στην Ακρόπολη των Αθηνών. Έγινε επί εποχής Περικλή στα μέσα του πέμπτου π.χ. αιώνα. Την γενική επίβλεψη είχε ο γλύπτης Φειδίας, ως  ο << επίσκοπος πάντων >> με βοηθούς τους αρχιτέκτονες Ικτίνο και Καλλικράτη. Σαν Έλληνες καυχόμαστε για το αριστούργημα αυτό που όμοιό του δεν υπάρχει ανά την υφήλιο. Μόνο Έλληνες δημιουργούν τέτοια απαράμιλλα έργα τέχνης και μάλιστα όταν  διαπνέονται από αγάπη για την πατρίδα και εθνικό πατριωτισμό
        --- Τι λέτε κύριε; πετάχτηκα εγώ, πισωθρανίτης όντας, και τον διέκοψα. Τι γνώσεις αφοσιωμένος στο μίσος για τους άλλους μας λέτε; Και τι άτσαλος τρόπος είναι αυτός που μας τα λέτε! Καθαρευουσιάνικα!  Ο θείος μου είναι καθηγητής και όταν μου μιλάει για τον Παρθενώνα η γλώσσα του στάζει μέλι, το βαπτίζει μεν περίλαμπρο κομψοτέχνημα αλλά μου θυμίζει πως στον κόσμο υπάρχουν και άλλα έργα καλύτερα απ’ τον Παρθενώνα!
         Λιόνταρος έγινε ο δάσκαλος, και μ’ ένα πήδημα βρέθηκε κοντά μου.
         --- Γρήγορα έξω γαϊδαράκο μου  κι έλα αύριο με τον κηδεμόνα σου! μου φώναξε και γέλασε σαρκαστικά.
         Μ’ έσπρωξε, μ’ έφερε ως την πόρτα και με μια κλοτσιά στον πισινό με πέταξε έξω!
         Φεύγοντας τον άκουσα να λέει:
         --- Ποιο είναι καλύτερο απ’ τον Παρθενώνα, η Παναγία των Παρισίων;  Χάσου από τα μάτια μου να μη σε βλέπω ολίγιστε!  
        Το μεσημέρι στο σπίτι δε μιλιόμουνα. Με πλησίασε ο γεννήτορας, τι έχεις πάλι; με ρώτησε
        --- Τσακώθηκα με το δάσκαλο!
       --- Γιατί; Τι συνέβη;
       --- Ευλόγησε τα γένια του σαν Έλληνας μιλώντας για την αξία του Παρθενώνα και τ’ άλλα αριστουργήματα του κόσμου τα ‘θαψε!  Διαμαρτυρήθηκα και  με πέταξε  έξω!
      Ο γεννήτοράς μου βρόντηξε και άστραψε και γρήγορα μου είπε:
       --- Πάρε  χαρτί και μολύβι.
       --- Γιατί;
       --- Κάτι να γράψεις.
       Πήρα και ετοιμάστηκα.
       Με μάτια υγρά, χωρίς να δείχνουν δακρυσμένα ή όχι, μου υπαγόρευσε:
       --- Δάσκαλε αν το παιδί μου διαμαρτυρήθηκε για κάτι που δεν του άρεσε, καλώς έπραξε! Όλοι δημιουργούμε σ’ αυτόν τον κόσμο και όλοι βάζουμε την πνευματική και υλική σφραγίδα μας στο σώμα της υφηλίου.  Να  σέβεσαι τον παγκόσμιο πολιτισμό και να μην εξάρεις μόνο τα εν τω οίκω σου! Αυτή η φανατισμένη αφοσίωση  στα  ημέτερα  λέγεται σωβινισμός! Ακόμη μη λες αυτά που λες για να δείχνεις κάποιος, αλλά να κάνεις κάτι σημαντικό ή ηρωικό για να φαίνεσαι!  Αν εξακολουθήσεις έτσι θα πιαστείς στη φάκα!
       Πήρε το χαρτί το υπόγραψε και μου το ξανάδωσε.
       --- Δώσ’ το του αύριο! μου είπε και έφυγε γελώντας με σαρκασμό.
      Έδωσα το γράμμα, η ιστορία ξεχάστηκε, στον καταλύτη όμως χρόνο στην πορεία μου συνέβησαν κάποια πράγματα και τα καταγράφω.


         Ώριμος βρέθηκα στα ποτισμένα με αίμα ιερά χώματα της Θράκης. Δρασκέλισα όλα της τα μέρη, χάρηκα τις ομορφιές της, αφουγκράστηκα τους ανθρώπους της, ποτίστηκα μέχρι το μεδούλι με το χυμό της ιστορίας της. Κατέληξα για διαμονή στην Κομοτηνή, μια άλλη εκεί περιήγηση στους δρόμους και τα μνημεία της άρχισε ώσπου στο τέλος της ένας εράσμιος φίλος, μου συνέστησε να επισκεφτώ και τους Τουρκομαχαλάδες.
     Τον άκουσα, πήγα και κάθισα σ’  ένα τούρκικο καφενέ. Παρήγγειλα τσάι και περίμενα. Φάνηκε σε λίγο ο Τούρκος καφετζής, ψηλός και μελαψός με φρύδι σαν καψαλισμένο ρουμάνι, απίθωσε το γυάλινο ποτηράκι μπροστά μου και με το στόμα του να μυρίζει ανατολίτικο καπνό, με ρώτησε:
      --- Ρωμιός;
      --- Ρωμιός!
      --- Από πού;
      --- Από το Νότο.
      --- Από Αθήνα;
      --- Περίπου…
      --- Α, όμορφη η Αθήνα σας! Έχω πάει. Είδα την Ακρόπολη, τον Παρθενώνα, τα Προπύλαια, μ’ άρεσαν πολύ καλή η Τέχνη σας, αντέχει και θαυμάζεται πολύ!
       Κάθισε, ξέζωσε το ζουνάρι του στη μέση και συνέχισε:
       --- Πολύ μου άρεσε  λοιπόν ο Παρθενώνας σας, ο ναός της Αθηνάς που τον έχτισαν πάνω στην κορφή της Ακρόπολης την εποχή του Περικλή ο γλύπτης Φειδίας και οι αρχιτέκτονες Ικτίνος και Καλλικράτης και που ξοδεύτηκαν τόσα χρήματα, πολύ χρυσάφι και χρειάστηκε ολόκληρο βουνό από μάρμαρο για να χτιστεί!
        Ακούμπησε το χέρι του στον ώμο μου, συνέχισε:
        --- Εκείνη η ζωοφόρος, εκείνες οι μετώπες, που έφτιαξε ο Φειδίας σας με τους μαθητές του, τι έργα Θεού ήταν και είναι! Τα θαύμασα και είπα μέσα μου όταν τα προσκυνούσα: << Αχ, να είχαμε κι εμείς έναν Παρθενώνα να γλιτώναμε την Ασιατική μούχλα και να γινόμαστε Ευρωπαίοι σαν και σας και  άνθρωποι καθώς πρέπει! >>
        Άρχισε να μου τη δίνει τούτος ο πολυμαθής Τούρκος. Του έσπρωξα το χέρι από τον ώμο και τον ρώτησα με έκπληξη και θυμό:
        --- Πώς εσύ ένας Τούρκος καφετζής έχεις τόσες γνώσεις για την πατρίδα μου; Το θεωρώ περίεργο και ύποπτο!
        Γέλασε όλο ειρωνεία.
        --- Δεν ξέρεις τίποτα;
        --- Τι να ξέρω;
        --- Πώς Τούρκοι, Βούλγαροι, Σκοπιανοί, Αλβανοί και όλοι οι Σλαβόφωνοι κοιτάζουν την πατρίδα σου με αλαλιασμένο μάτι σαν να ‘ναι νύφη ωραία, και το παίζουν γαμπροί περιμένοντας  σε κάποιο σκοτάδι να σας την αρπάξουν!
        Βράζοντας μέσα κι έξω, τον ρώτησα:
      --- Γνωστά αυτά! Αλλά η γνώση της ιστορίας μας σε τι σας ωφελεί;
      Ξαφνιάστηκε, το μάτι του έπαιξε σαν τρελό από κόχη σε κόχη.  Έβαλε το δεξί του χέρι πάνω στη << Χουριέτ >> και συνέχισε:
       --- Άκουσέ με. Απ’ ό,τι λένε εδώ οι ομογάλακτοί μου και στην πατρίδα μου την Τουρκία, εσείς οι Έλληνες έχετε μεσάνυχτα γύρω από το Μακεδονικό, το Μεγαλέξανδρο και γι’ άλλα ιστορικά. Θέλω να πω πως και τα βιβλία σας δεν τα γράφετε σωστά αλλά και εσείς δεν σκύβετε να βγείτε την αλήθεια σ’ άλλες πηγές. Το εκμεταλλεύονται αυτό οι Σκοπιανοί, αύριο άλλοι, και σας μαστορεύουν με τέτοιο τρόπο  τα πράγματα που σας βγάζουν την ιστορία σας ψεύτρα! Ύστερα λένε: << Τούτο το κομμάτι δικό μας, εκείνο το νησί μάς ανήκει, αυτή η πολιτεία μας κλίνει το μάτι και μας χαμογελάει! Ας τα πάρουμε  λοιπόν, να ξεμπερδεύουμε! >>
       Τελείωσα και το υπόλοιπο τσάι μου με μια ρουφηξιά και σηκώθηκα να φύγω. Ο Τούρκος μ’ άρπαξε απ’ το χέρι με ξανακάθισε κι άρχισε:
       --- Δε θες ν’ ακούσεις τι πρέπει να κάνετε για να τη σκαπουλάρετε απ’ τους αιμοδιψείς εχθρούς που σας περιβάλλουν;
       --- Και να ήθελα ο πατριωτικός ο εγωισμός και η ελληνική υπερηφάνεια με αποτρέπει. Και μάλιστα όταν ο σύμβουλός μου είναι Τούρκος! Όχι, δε θ’ ακούσω τίποτα!
       --- Όχι; Επειδή είμαι Τούρκος; Με πληγώνει αυτό! Δεν είναι σωστό αυτό που λες. Λαός εσύ, λαός κι εγώ, πρέπει να τα πούμε! Άσε τους πολιτικούς μας τι λένε. Το αίμα από μας χύνεται!
       Τα λόγια του τα βρήκα σωστά, μ’ άγγιξαν, έμεινα στη θέση μου. Ο Τούρκος καφετζής συνέχισε:
       --- Με κατανόησες και δείχνεις φιλικός. Άκου λοιπόν. Χρειάζεστε ενιαία, ισχυρή και εθνική εξωτερική πολιτική, χωρίς σωβινισμό, για να εξασφαλίσετε την ασφάλεια των συνόρων σας Μετά να φρεσκάρετε το σάπιο εκπαιδευτικό σας σύστημα. Λίγες προσευχές, επιλεκτική και ωφέλιμη ύλη, επιμονή στην πρακτική γνώση, έμφαση στις Τέχνες. Όλους τους πολιτικούς, δασκάλους, παπάδες, διευθυντές, βιομηχάνους, πλούσιους και ισχυρούς που πιάνουν τα πόστα σε θέσεις  κρατικές να τους κοσκινίζετε πριν τους στείλετε ν’ αρμέξουν το μαστό του εθνικού ταμείου.
        Μου μιλούσε και ντρεπόμουν. Δεν το πίστευα. Ένας Τούρκος, αγράμματος, κάτοικος του δρόμου, χωρίς εντρύφημα σε τόμους και βιβλία να μου κάνει τον έξυπνο και τον πολυμαθή!  Να ξέρει τόσα πολλά για τα  του οίκου μου κι εγώ να τον ακούω μ’ ανοιχτό το  στόμα! Ε, αυτό παραήτανε! Σηκώθηκα και του πέταξα κατάμουτρα:
       --- Αρκετά! Φεύγω! Δε θα με τρελάνεις!
       Τον άφησα να με κοιτάζει μέσα από την ανατολίτικη κουτοπονηριά του και φουριόζος βγήκα από την πόρτα του καφενείου ν’ απαλλαγώ όσο μπορούσα γρηγορότερα από το βάρος του ανατολίτικου ίσκιου του.

           Στο Νότο όταν γύρισα και τα ‘παμε με το γεννήτορα, βρήκε πως ο Τούρκος μου είπε ό,τι δεν μου είχε πει ο δάσκαλος!  Τα ‘λεγε πολύ σωστά και ορθώς το έκανε! Ο δάσκαλός μου τι έκανε;  Στο τέλος για να μου επιβεβαιώσει του λόγου του το ασφαλές άρχισε να μου λέει ένα μύθο:
          --- Το λυχνάρι κάποτε, αφού ήπιε πολύ λάδι μέθυσε και δεν ήξερε τι έλεγε. Παινευόταν πως φεγγοβολούσε και φώτιζε σε λάμψη πιο πολύ ακόμα και από τον ήλιο. Ξαφνικά όμως πέρασε μια ανάλαφρη πνοή μικρού ανέμου, άφησε το σφύριγμά της και το λυχνάρι έσβησε! Τότε κάποιος που είχε ακούσει τα λόγια του λυχναριού, το άναψε και του ‘πε: << Λυχνάρι μου, φέγγε και μη μιλάς! Των αστεριών η λάμψη δε σβήνει ποτέ! Δεν πρέπει να δείχνει κάποιος μόνο ποιος είναι αλλά και να φαίνεται! >> 

Διαβάστε περισσότερα...

Απελευθέρωσαν στο Ρωμανού την καρέτα - καρέτα που βρέθηκε πέρυσι χτυπημένη στο κεφάλι στην Πρέβεζα

Στην παραλία του Ρωμανού απελευθερώθηκε πρίν λίγες ημέρες ο Δημήτριος – Παύλος, η θαλάσσια χελώνα  caretta – caretta που είχε εντοπιστεί στις 23 Οκτωβρίου του 2015 στην Πρέβεζα, εξασθενημένη αφού ήταν σοβαρά τραυματισμένη χτυπημένη στο κεφάλι.
Μετά από περίθαλψη, που είχε διάρκεια 10 μήνες, στο Κέντρο Διάσωσης Θαλασσίων Χελωνών του συλλόγου ΑΡΧΕΛΩΝ στην Γλυφάδα της Αττικής η χελώνα βρέθηκε και πάλι στο φυσικό της περιβάλλον υγιής.
|
Διαβάστε περισσότερα...